Niepokoi mnie to, ze ostatnimi czasy zupelnie przestalem pisac….

Praca na full time office hours Monday to Friday to kierat nie dla mnie. Poki co mam zamiar posiedziec na mojej cieplej posadce ale musze szybko ocknac sie tworczo bo zastyglem. Nie wyobrazam sobie pracowac tak cale zycie. Poki co jednak trzeba. Mam juz kilka planow jak w przeciagu kilku laty wyrwac sie z tego kieratu…

Wrocmy jednak do Alexandra Palace. Otoz jestesmy na imprezie z Oxford Girl i Quzynowstwem a ja mialem ze soba MDMA co sie u nie uzbieralo przez  lata. Spytacie pewnie – jak to? Uzbieralo sie?

Nie mam na mysli, ze skraplalo mi sie gdzies czy krystalizowalo. Jakies dwa lata temu mialem okzaje kupic dobre i kupilem i lezalo sobie przez ten caly czas. A na dwa tygodnie przed przylotem Quzynowstwa  dokupilem jeszcze raz tyle. Czyste krystaliszne MDMA. Pokruszony w niereguralne grudki buro-zoltawy krysztal. Dosc podly, cierpkawy w smaku. Nasliniony palec do torebki i obtaczamy w materiale i dziab-dziab do buzi.

I nic.

Po pietnastu minutach jeszcze troche.

I nic.

I zaczal sie Chase and Status.

Zagrali No Problem, Eastern Jam a potem Hypest Hype i wtedy juz zaczolem czuc lekkosc i zaczolem sie wznosic. Potem pamietam, ze spojrzalem na Oxford Girl obok mnie a ona byla zapatrzona nie na raz po raz eksplodujaca fosforowa jasnoscia i plujaca wiazkami laserow scenere tylko na wedrujace po scianie, wyswietlone logo imprezy i robila mu zdjecia iPhonem.

A potem bylo tak: 

Przewazala angielska mlodziez w wieku  Quzynki, no moze troche wiecej – early twenties. Tylko raz uslyszalem jezyk hiszpanski. Wszyscy – jak to na tego typu imprezach - bardzo mili, przyjazni, love and peace. Ktos na nas wpadnie a to my od razu, jako pierwsi przepraszamy. Bylo sporo najebanych vooda, slaniajacych sie. Bylo sporo takich co i chlalo i drugowalo. Ale wszystko na przyjazna nute.

Dobrzy, doswiadczeni zawodnicy wiedza, ze wszystko trzeba ostroznie i nie mieszac MDMA z alkoholem bo to recepta na katastrofe. Nalezy tez po trochu barac i sprawdzac czy i kiedy zaczyna dzialac. Najwazniejsze – nie kupowac nic na imprezie od nieznajomych tylko miec dobre, sprawdzone i z pewnego zrodla.

Niestety – nie wszyscy o tym wiedza albo po prostu po pijaku uaktywnia sie ssaie na dragi. W tlumie co jakis czas mija sie kogos, kto pod nosem szepce niby sam do siebie: cocaine, cocaine… extasy, extasy…

Dla tych, ktorzy nie zalapali sie na Bass Culture nastepnego dnia w Alexandra Palace gral Pete Tong.

Kazda z nocy pociagnela za soba po jednej ofierze smiertelnej.

Very, very, very sad ale wtedy jeszcze nikt  o tym nie wiedzial a nam bylo bardzo bardzo dobrze i bylismy bardzo bardzo szczesliwi...

Dlatego wlasnie drugi powinny byc legalne. MDMA powinne byc dotepne dla kazdego doroslego czlowieka w aptece tak samo jak LSD, kokaina, amfetamina, ketamina, meskalina a nawet opiaty...

W kontolowanej jakosci. Bo kazdy i tak dostanie ale moze sobie kuku zrobic i zarabiaja na tym nie ci co powinni.

I nich mnie. Moglbym byc ich kontrolerem jakosci. A co mi tam.

Ponad tydzien mija juz od Bassculture w Alexnadra Palace.

Quzynowstwo przybylo na Stansted ok 11pm a na Liverpool Street w okolicach 1am. Aby nie marnowac okazji bycia w sercu wschodniego Londynu odrazu wzielismy ich na nocna wloczego po Brick Lane, Sptalfieldcs, pod Ghurkina i na inne Shoreditch. Wzielismy znaczy sie ja i napoczeta przez mnie  w trakcie czekania na Liverpool Street butelka Teachersa.

Dla przypiomnienia: Quzynka lat 19 wlasnie dostala ie na matematyke aktuarialna na Politechnice Lodzkiej. Kuzyn 29 lat i bezrobotny po psycholigii z nienapisana magisterka. Do tego agresywny (na facebooku) ateista. I za te jego agresywnie ateistyczne wpisy Bog dal mu po lapach i naderwal sobie Qzun miesien lydki i przyjechal na impreze o kulach. Potem mu zreszta przeszlo ale o tym potem. Pomimo wszystko Bog i tak go kocha.

Wrocilismy do domu na South Ealing okolo 6am. Nie pamietam jak dotarlismy. Oxford Girl sie obudzila a ze i tam miala za niedlugo isc do pracy to posiedziala z nami i momentalnie zalapala swietny klimat z Quzynowstwem. Naprawde swietny, Lepszy chyba niz liczylem. Tylko na mnie fukala nastepnego dnia bo zapadlem zmeczony calonocna urbanistyczna wycieczka  w twardy pijacki sen na kanapie i za nic, za nic nie szlo mnie dobudzic.

Nastepnego dnia probowalismy na sile przespac kaca i dospac sie przed impra co nie bylo dobra strategia... Wyszlismy przez to z domu po dziesiatej i nie zdolalismy sie spotkac z Emilka i jeszcze do tego spoznilismy sie na Modstep i na Nero.

Mialo sie spotkac moje cale poznajdowane na internecine rodzenstwo ale zjebalismy to. A w Londynie to nie tak jak w Lodzi, gdzie wyskoczysz na miasto i na szybko spotkasz sie z kims w knajpie na piotrkowskiej oj nie…

No i spoznilismy sie na Nero…

Ale Przeszedlwszy kolejki najpierw do samego palacu a potem do Szatni udalismy sie wiktorianskimi krytarzami wsrod palm do na glowna scene gdzie z porzadnym marginesem czasu zdazylismy na Chase and Status.

Alexandra Palace to olbrzymi palac. Prawdziwy palac a nie taki naprzyklad Palac Poznanskiego w Lodzi. Polozony na szczycie wzgorza, na krotym znajduje sie Alexandra Park. Niezwykle malownicza panorama na caly Londyn.

Straszniezaluje, nie udalo mi sie spotkac Emilki z Quzynowstwem ale nie mialem po prostu kasy jak kupowalem bilety. Liczylem, ze jej nigeryjski informatyk ja weznie i pojdziemy wszyscy razem ale ten nigeryjski informatyk, na ktorego mowimy Bozydar jest bardzo timid (plochliwy i wstydliwy) i nie slucha dubstepu tylko gangsta rapu...